Ciąża i poród

Poród rodzinny

Wiele kobiet po prostu nie wyobraża sobie porodu bez partnera: skoro się zdecydowali na dziecko - wspólnie muszą je powitać na świecie. Zresztą kobiecie przy porodzie wcale nie musi towarzyszyć ojciec dziecka - może to być przyszła babcia, przyjaciółka, siostra, sąsiadka.

Powinna to być osoba, która swoją obecnością pozytywnie wpływa na rodzącą. Wraz z przyszłą mamą powinna również uczestniczyć w zajęciach szkoły rodzenia.

Poród rodzinny to poród aktywny. Kobieta chodzi, przyjmuje dowolną pozycję parcia, korzysta ze sprzętów pozwalających jej "walczyć" z bólem i przyspieszających akcję porodową: drabinki (ułatwiające kobiecie utrzymanie pionowej pozycji, co znacznie przyspiesza poród), worki sako (pozwalające kobiecie przyjąć dowolną pozycję podczas skurczów), gumowe piłki (ułatwiają dziecku opuszczenie się w dół kanału rodnego, gdyż siedząc na niej kobieta może kołysać biodrami, rozluźniając w ten sposób mięśnie). Również podczas porodu rodzinnego kobieta może poprosić o podanie jej znieczulenia, aby zmniejszyć ból porodowy.

Osoba asystująca jest bardzo ważnym pomocnikiem. Opiekuje się przyszłą mamą, dodaje otuchy, czule przemawia, masuje plecy, liczy skurcze, prowadzi do wanny (ciepła woda odpręża, rozluźnia mięśnie, przyspiesza akcję porodową), ociera pot, zwilża usta..., po prostu pomaga rodzącej w jak najlepszy sposób.

Zgodnie z wytycznymi WHO z 1985 roku poród rodzinny jest to poród: odbyty przy stosunkowo niewielkiej ingerencji ze strony personelu medycznego oraz aparatury, z zapewnieniem intymności oraz bliskości osób życzliwych (najczęściej męża), z położeniem dziecka na brzuchu matki bezpośrednio po urodzeniu, z systemem rooming-in, tzn. stałą obecnością matki i dziecka po porodzie, z możliwością karmienia piersią bezpośrednio po porodzie, a potem według potrzeb dziecka.