Ciąża i poród

Ciąża specjalnej troski

Czynnikami ryzyka są: przewlekłe choroby, np. układu krążenia i moczowego, cukrzyca, zaburzenia hormonalne, trudności w poprzednich ciążach i podczas porodów, powikłania obecnej ciąży.

Czasami lekarz może przewidzieć trudności, ale zdarza się, że problemy pojawiają się niespodziewanie. Kłopoty z donoszeniem ciąży częściej miewają nastolatki i kobiety powyżej 40. roku życia. Szczególnie żyjące w trudnych warunkach, niedożywione, palące papierosy, nadużywające alkoholu, biorące narkotyki oraz ciężko pracujące fizycznie.

Około 20 proc. wszystkich ciąż lekarze określają jako ciąże o niewielkim stopniu ryzyka, a 5 proc. jako ciąże wysokiego ryzyka. Nie znaczy to, że poród będzie powikłany lub że dziecko urodzi się chore. Chodzi o to, by otoczyć kobietę większą troską. Nie wystarczy wówczas opieka lekarza rejonowego czy położnej, konieczna jest specjalistyczna pomoc, najlepiej poradni konsultacyjnej przy klinice. Jeżeli są obawy, że poród może być przedwczesny, powikłany lub że dziecko urodzi się chore, kobieta powinna też rodzić w klinice.

Uporczywe wymioty.

Nasilone wymioty u kobiet w ciąży bywają przyczyną, że taką ciążę lekarz może traktować jako ciążę ryzyka. Występują częściej w pierwszej ciąży, u kobiet młodych, bardzo wrażliwych. Niekiedy wiążą się z nadmiernymi stresami lub też z nie zawsze uświadomionymi konfliktami w rodzinie. Zdarza się, że zmiana środowiska, np. sam pobyt w szpitalu, powoduje, że wymioty ustępują. Jeżeli jednak są bardzo uporczywe, zachodzi konieczność podania płynów dożylnie, a czasem nawet odżywiania za pomocą kroplówki. Leki przeciwwymiotne w okresie ciąży stosuje się rzadko. Na szczęście nawet bardzo silne wymioty zazwyczaj ustępują około 12. tygodnia ciąży.

Krwawienia i poronienia.

Znaczna część kobiet przynajmniej raz przechodzi samoistne poronienie wczesnej ciąży, nawet o tym nie wiedząc. Przypuszcza się, że przyczyną takich poronień jest nieprawidłowe ukształtowanie się zarodka. Kilku lub kilkunastodniowy płód obumiera, następuje poronienie, a kobieta zwykle nawet nie zdaje sobie z tego sprawy i traktuje to jako opóźnienie miesiączki.

Bywa, że krwawienie, objaw zagrażającego poronienia, występuje w pierwszym trymestrze ciąży. Trzeba podkreślić, że takie krwawienie na ogół nie kończy się stratą ciąży, zawsze jednak należy wtedy porozumieć się z lekarzem. Kobieta powinna umieć określić dokładnie początek, a także charakter krwawienia - czy pojawia się ono cyklicznie, np. w terminie przypadających miesiączek, czy jest obfite, czy jest to jedynie różowe lub brązowe plamienie.

Natychmiastowej pomocy lekarskiej wymaga kobieta, u której w pierwszych 3 miesiącach ciąży wystąpi krwotok, silne bóle brzucha lub krzyża. Powinna jak najszybciej wezwać pogotowie i trafić do szpitala.