Ciąża i poród

Cesarskie cięcie cz.II

W przeszłości wykonywano cięcie na wiele sposobów, eksperymentując w poszukiwaniu najlepszego. Dziś najczęściej stosuje się tzw. cięcie poprzeczne. Skórę nacina się na długości 10-15 cm poprzecznie tuż ponad linią włosów łonowych. Mięśnie brzuszne są rozsuwane na boki. Macicę nacina się poprzecznie w dolnym odcinku, tuż nad pęcherzem moczowym. Po takim zabiegu rana dobrze się goi, a blizna jest mało widoczna i nie stwarza zwykle problemów przy następnej ciąży.

Rzadziej wykonywanym rodzajem operacji jest cięcie klasyczne, czyli pionowe - od pępka do spojenia łonowego. Wykonuje się je zazwyczaj, gdy konieczny jest pośpiech gdy zrobienie nacięcia poprzecznego uniemożliwiają warunki anatomiczne (np. mięśniaki).

Przez pierwsze godziny po cesarskim cięciu nie można wstawać. Potem jednak warto jak najszybciej wrócić do zwykłej aktywności, chodzić do łazienki, spacerować. Pobyt w szpitalu może trwać od 3 do 7 dni. Wszystko zależy od tego jak goi się rana i w jakiej formie jest pacjentka. Szwy zdejmuje się 7.-8. dniu po operacji. Połóg przebiega podobnie jak po naturalnym porodzie. Pacjentka powinna jednak w pierwszych tygodniach prowadzić nieco bardziej oszczędny tryb życia - warto poczekać, aż wszystko dobrze się zagoi. Wiele zależy od samej kobiety - niektóre wracają do pełnej formy bardzo szybko, innym więcej czasu.

Nie od razu po cesarskim cięciu można karmić piersią. Po narkozie, pierwszy raz można karmić dziecko dopiero po upływie pięciu-sześciu godzin (gdy znieczulenie całkowicie przestanie działać). Natomiast po znieczuleniu zewnątrzoponowym, już po godzinie. W mleku mogą się znajdować jeszcze niewielkie ilości środków przeciwbólowych i antybiotyków podawane po cesarskim cięciu, ale nie zaszkodzą one maluchowi.

Z powodu rany na brzuchu po cesarskim cięciu nie da się karmić, jak po zwykłym porodzie. Trzeba trzymać dziecko w specjalny sposób, najlepiej pod pachą. Siada się na łóżku, a z boku na grubej poduszce kładzie się dziecko. Jego nóżki powinny leżeć pod pachą mamy, zaś główka przy jej piersi. Podczas karmienia podpiera się plecki i główkę malucha. W ten sposób brzuch mamy jest bezpieczny.