Ciąża i poród

Cesarskie cięcie

Nie każda kobieta, mimo najlepszych chęci, może urodzić dziecko siłami natury, czasami konieczna jest nieskomplikowana operacja. Operację robi się wtedy, gdy lekarze uważają, że takie rozwiązanie porodu będzie lepsze dla matki i dziecka. Obecnie cięcie jest wykonywane najczęściej z powodu zaburzeń tętna płodu (to oznaka niedotlenienia), rozwijającego się zakażenia wewnątrzmacicznego, zahamowania postępu porodu, niewłaściwej pozycji płodu. Inne wskazania to krwotok spowodowany przedwczesnym oddzieleniem łożyska lub jego zbyt niskim usadowieniem (tzw. łożysko przodujące), pęknięcie blizny po poprzednim cięciu (lub samo zagrożenie pęknięciem).

Poważne choroby matki wykluczające wysiłek (np. wada serca, choroby siatkówki), wysokie ciśnienie, grożące atakiem rzucawki, zakażenia dróg rodnych (np. opryszczka narządów płciowych) to także częste przyczyny cesarskiego cięcia. Coraz częściej robi się je, gdy matka jest w zaawansowanym wieku lub ciąża jest mnoga.

Znieczulenie

Dawniej operację przeprowadzano zawsze w znieczuleniu ogólnym, powodującym całkowitą utratę świadomości. Do podtrzymania oddychania konieczna jest wówczas intubacja, czyli założenie rurki do tchawicy. Dożylne środki znieczulające krążą we krwi matki i przechodzą przez łożysko do dziecka, co zmusza operującego lekarza do pośpiechu.

Dzisiaj znieczulenie ogólne wykonuje się tylko w nagłej sytuacji lub gdy nie można zastosować znieczulenia przewodowego - zewnątrzoponowego lub podpajęczynówkowego. Ma tę zaletę, że zaczyna działać bardzo szybko i dziecko można wydobyć prawie natychmiast. Ma to ogromne znaczenie dla matki i pozwala jej choć w części uczestniczyć w narodzinach dziecka, zobaczyć je i dotknąć tuż po wydobyciu z brzucha. W znieczuleniach przewodowych leki nie przechodzą do krwiobiegu matki i dziecka, co pozwala lekarzowi operować w mniejszym pośpiechu.

Cięcie cesarskie jest zawsze wykonywane na sali operacyjnej, zwykle przez dwóch ginekologów. Po umyciu skóry brzucha i obłożeniu sterylnymi prześcieradłami lekarze nacinają skórę w dole brzucha, a następnie kolejne warstwy powłok brzusznych oraz macicę i wyjmują z niej dziecko. Bada je obecny na sali operacyjnej pediatra. Po wyjęciu łożyska macica i kolejne warstwy powłok są starannie zszywane. Od początku operacji do wydobycia dziecka mija zwykle najwyżej kilka minut, ale zakładanie szwów może trwać nawet godzinę.